O sino de Xurxo Martiño leva anos escribíndose sobre unha tea, unha táboa ou un simple papel; leva anos, tamén, resolvéndose cun discurso coherente no que aprehende a realidade que o cerca, rescata empatías artísticas e alenta de xeito constante unha inquietude explorativa de medios e técnicas. Estes aspectos dan rigor ao seu traballo e terminan por ofrecer, en cada cita expositiva, unha fisonomía da súa obra rexuvenecida, xa que, aínda que existen enunciados próximos entre as distintas etapas da súa traxectoria, no continuo reciclaxe aparece sempre un factor distinto que refresca a acción creativa.

El sino de Xurxo Martiño lleva años escribiéndose sobre una tela, una tabla o un simple papel; lleva años, también, resolviéndose con un discurso coherente en el que aprehende la realidad que lo cerca, rescata empatías artísticas y alienta de manera constante una inquietud explorativa de medios y técnicas. Estos aspectos dan rigor a su trabajo y terminan por ofrecer, en cada cita expositiva, una fisonomía de su obra rejuvenecida, ya que, aunque existen enunciados próximos entre las distintas etapas de su trayectoria, en el continuo reciclaje aparece siempre un factor distinto que refresca la acción creativa.

Mercedes Rozas

Ver o CV de Xurxo Martiño